نامه صد و چهل و نهم
نامه صد و چهل و نهم سلام عزیز مامان
سلام عزیزی که تو فاصله چند متری من قرار داری
دیگه اون فاصله خیلی نزدیک و خیلی دور ما تموم شد
دیگه منم و تو و یه عالمه حس مادرانه و متناقض
26 روز از شنیدن اولین صدای گریه ات میگذره
26 روز از حس ناباورانه داشتن تو که تو چند ثانیه تبدل شد به حس قشنگ باورت
یه وقتایی که دچار روزمرگی ها و سختی های داشتن و بزرگ کردن تو میشم سریع خودمو یاد روزای سخت انتظارم میندازم و نهیب میزنم این همون نعمتیه که حاضر بودی همه سختی رو براش تحمل کنی
پس شب بیداریها و گریه ها و شیردادن های پی در پی نباید اذیتت کنه
اما روزگاره دیگه ...سختیها زود از یاد ادم میره و شاید گاهی بشم یه مامان غر غرو
امیدوارم همه دوستای منتظرم یه روز این سختیها رو دور دور دور ببینن و گاهی هم از بیخوابی های عظیم شبانه غر بزنن
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
